[Bisoralim.Com]

Geceydi…
Duvarlar dua ediyordu
Yeryüzü nefes aldı
Ve bir şehir acı içinde uyandı


Masada bir bardak su
Saat üçe yaklaşıyordu
Bir anne rüyasında çocuğunu öptü
Sonra yer aniden yarıldı

Pencereler korkuyla çığlık attı
Merdivenler birdenbire sessizleşti
Bir ömür iki saniyeye sığdı
Yeryüzü istediğini aldı


İsimlerimiz duvarlarda kaldı
Seslerimiz taşın altında
Kim bir kalp atışı duyuyor
Bu sessizlik bölgesinde?


Yer sarsıldı, gökyüzü utanç duydu
Gece ellerimde bir çocuk tuttu
Bütün bir şehir avuçlarımdan kayıp gitti
Toprak benim adımla ağladı

Yer sarsıldı, hayatlar yanıp kül oldu
Zaman durdu, umut paramparça oldu
Harabelerden bir ses yükseldi
“Anne…” kırık, yıpranmış


Köşede bırakılmış bir oyuncak
Sahibi sonsuza dek gitti
Hâlâ gülümseyen bir fotoğraf
Ama gülümseme eksik kalmış gibi

Duyduğumuz siren değildi
Kalmaya çalışan bir kalpti
Bir şehir yeniden nefes almaya çalıştı
Ama zaman nefesi kesti


Ellerim boş, gözlerim dolu
Yarım kalmış dualar
Bu kaderi kim yazdı
Hangi kalem kırıldı?


Yer sarsıldı, gökyüzü utanç duydu
Gece ellerimde bir çocuk tutuyordu
Bütün bir şehir avuçlarımdan kayıp gitti
Toprak benim adımla ağladı

Yer sarsıldı, hayatlar yanıp kül oldu
Zaman durdu, umut paramparça oldu
Harabelerden bir ses yükseldi
“Anne…” kırık, yıpranmış


Toprak bizi unutmadı
Biz toprağı unuttuk
Hayatlarımızı betona emanet ettik
Ve acı içinde sessiz kaldık

Bu şarkıyı bu gece duyarsanız
Bir mum yakın, bir isim söyleyin
Çünkü bazı şehirler
Haritada mezarlara dönüşüyor


Yer sarsıldı, dünya sustu
Gökyüzü korkuyla aşağı baktı
Sadece bir şehir çökmedi
İnsanlık yok oldu

Yer sarsıldı, kalpler kırıldı
Ama biz hala ağlıyoruz
Bizi hatırlayın, unutmayın
Toprağın altındayız… hala sizsiniz


Gece hala sallanıyor
Uyurken değil
Ama unuttuğumuzda




NOT: Şarkı Depreme Özel unutmamamız için hatırlatmak için, geçmişimizi unutmamak için yazılmıştır.