[Bisoralim.Com]

Selam beyler,
Askerlik…
Gitmeden önce dert,
içindeyken sabır testi,
bitince “iyi ki yapmışım” dedirten bir hayat bölümü.
İlk gün herkes aynı cümleyi kurar:
“Zaman geçmez burada.”
Ama günler geçer, haftalar geçer,
bir bakmışsın terhis yaklaşıyor.
Koğuşta tanıştığın insanlar;
hayatta normalde yan yana gelmeyecek tiplerdir.
Ama askerlik öyle bir yer ki;
aynı botu giyer, aynı yemeği yersin,
aynı sayımda beklersin.
Sabah içtiması ayrı bir hikâye,
nöbet tutarken geçen dakikalar ayrı.
Hele bir de uykusuz nöbet…
O an geçen 5 dakika, normal hayatta yarım saat gibi gelir.
Yemek konusu zaten başlı başına efsane.
Kimi “hiç fena değildi” der,
kimi hâlâ bazı yemekleri görünce irkilir.
Ama açken her şey yenir,
askerlik bunu öğretir ?
En güzeli de şu:
Orada kazandığın dostluklar.
Terhis olurken verilen sözler,
“Mutlaka görüşeceğiz” muhabbetleri…
Kimi tutulur, kimi hatıra olarak kalır.
Askerlik;
sabretmeyi, paylaşmayı,
bazen susmayı,
bazen de gülmeyi öğretir.
Şimdi sıra sizde:
Komik, ilginç, unutamadığınız bir askerlik anınız varsa yazın.
Aynı koğuşta olmasak da,
aynı anıları yaşamışızdır ???‍♂️