<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[Bisoralim Forum-Aranılan Forumun Adresi - Askerlik]]></title>
		<link>https://bisoralim.com/forum/</link>
		<description><![CDATA[Bisoralim Forum-Aranılan Forumun Adresi - https://bisoralim.com/forum]]></description>
		<pubDate>Sun, 19 Apr 2026 10:42:02 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[Askerlik Anısı Olan Buyursun]]></title>
			<link>https://bisoralim.com/forum/showthread.php?tid=127</link>
			<pubDate>Sun, 25 Jan 2026 09:05:43 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://bisoralim.com/forum/member.php?action=profile&uid=1">Bisoralim.Com</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://bisoralim.com/forum/showthread.php?tid=127</guid>
			<description><![CDATA[Selam beyler,<br />
 Askerlik…<br />
Gitmeden önce dert,<br />
içindeyken sabır testi,<br />
bitince “iyi ki yapmışım” dedirten bir hayat bölümü.<br />
İlk gün herkes aynı cümleyi kurar:<br />
“Zaman geçmez burada.”<br />
Ama günler geçer, haftalar geçer,<br />
bir bakmışsın terhis yaklaşıyor.<br />
Koğuşta tanıştığın insanlar;<br />
hayatta normalde yan yana gelmeyecek tiplerdir.<br />
Ama askerlik öyle bir yer ki;<br />
aynı botu giyer, aynı yemeği yersin,<br />
aynı sayımda beklersin.<br />
Sabah içtiması ayrı bir hikâye,<br />
nöbet tutarken geçen dakikalar ayrı.<br />
Hele bir de uykusuz nöbet…<br />
O an geçen 5 dakika, normal hayatta yarım saat gibi gelir.<br />
Yemek konusu zaten başlı başına efsane.<br />
Kimi “hiç fena değildi” der,<br />
kimi hâlâ bazı yemekleri görünce irkilir.<br />
Ama açken her şey yenir,<br />
askerlik bunu öğretir ?<br />
En güzeli de şu:<br />
Orada kazandığın dostluklar.<br />
Terhis olurken verilen sözler,<br />
“Mutlaka görüşeceğiz” muhabbetleri…<br />
Kimi tutulur, kimi hatıra olarak kalır.<br />
Askerlik;<br />
sabretmeyi, paylaşmayı,<br />
bazen susmayı,<br />
bazen de gülmeyi öğretir.<br />
Şimdi sıra sizde:<br />
Komik, ilginç, unutamadığınız bir askerlik anınız varsa yazın.<br />
Aynı koğuşta olmasak da,<br />
aynı anıları yaşamışızdır ???‍♂️]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Selam beyler,<br />
 Askerlik…<br />
Gitmeden önce dert,<br />
içindeyken sabır testi,<br />
bitince “iyi ki yapmışım” dedirten bir hayat bölümü.<br />
İlk gün herkes aynı cümleyi kurar:<br />
“Zaman geçmez burada.”<br />
Ama günler geçer, haftalar geçer,<br />
bir bakmışsın terhis yaklaşıyor.<br />
Koğuşta tanıştığın insanlar;<br />
hayatta normalde yan yana gelmeyecek tiplerdir.<br />
Ama askerlik öyle bir yer ki;<br />
aynı botu giyer, aynı yemeği yersin,<br />
aynı sayımda beklersin.<br />
Sabah içtiması ayrı bir hikâye,<br />
nöbet tutarken geçen dakikalar ayrı.<br />
Hele bir de uykusuz nöbet…<br />
O an geçen 5 dakika, normal hayatta yarım saat gibi gelir.<br />
Yemek konusu zaten başlı başına efsane.<br />
Kimi “hiç fena değildi” der,<br />
kimi hâlâ bazı yemekleri görünce irkilir.<br />
Ama açken her şey yenir,<br />
askerlik bunu öğretir ?<br />
En güzeli de şu:<br />
Orada kazandığın dostluklar.<br />
Terhis olurken verilen sözler,<br />
“Mutlaka görüşeceğiz” muhabbetleri…<br />
Kimi tutulur, kimi hatıra olarak kalır.<br />
Askerlik;<br />
sabretmeyi, paylaşmayı,<br />
bazen susmayı,<br />
bazen de gülmeyi öğretir.<br />
Şimdi sıra sizde:<br />
Komik, ilginç, unutamadığınız bir askerlik anınız varsa yazın.<br />
Aynı koğuşta olmasak da,<br />
aynı anıları yaşamışızdır ???‍♂️]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>