Gidişine alıştım sanma…
Ben alışmayı bilmem.
Ben sadece susmayı öğrendim…
Eskiden içimden taşan kelimeler vardı,
Şimdi içimde boğulan cümleler…
Sorarsan iyiyim derim,
Çünkü bazı yaralar anlatılmaz,
Bazı eksikler dile gelmez…
Gidişin bir kapı kapanışı gibi olmadı,
Bir evin içinden ışığın çekilmesi gibiydi.
Her şey yerli yerindeydi ama
İçinde kimse yoktu…
Ben seni beklemedim,
Ama sensizliğe mecbur kaldım.
Ne kal diyebildim,
Ne de gitmene engel oldum.
Gurur dedikleri şey var ya…
İnsanı en çok o yalnız bırakıyor.
Artık geceler uzun değil,
Ben uzadım gecelere…
Şarkılar çalıyor,
Ama bazı sözler hep yarım kalıyor.
Çünkü her nakarat seni hatırlatıyor.
Gidişine alışmadım,
Sadece yokluğuna ses çıkarmıyorum.
Canım acımıyor sanma,
Canım alıştı acımaya…
Bazen susmak en büyük çığlık olur,
Bazen güçlü görünmek en ağır yenilgidir.
Ben yenilgimi sessizce taşıyorum,
Kimse görmesin diye gülümsüyorum.
Ve buradan sana son bir cümle bırakıyorum;
Eğer bir gün özlersen,
Bil ki ben aynı yerdeyim…
Sadece eskisi kadar konuşmuyorum.
?️ Deliyürek – RadyoKanka
? Gidişine alıştım sanma… Sadece susmayı öğrendim.