Bu şarkı…
Uykusuz gecelere
Yarım kalan sevdalara
Geceye borçlanan yüreklere…



Bir sokak lambası gibi titriyorum
Işığım var ama yolum yok
Herkes sabaha umutla uyanır
Ben her geceye biraz daha borçluyum çok

Adını fısıldıyor duvarlar
Sus diyorum, kalbim dinlemiyor
Ben seni unuttum sanırken
Gece beni sana geri veriyor



Bir mesajın vardı belki
Bu karanlığı bitirecek
Ama sen sustun
Ben gecelere emanet edildim



Geceye borçlandım, ödeyemiyorum
Her karanlıkta adın büyüyor
Ben seni kendimden çok sevdim
Bu yüzden sabahlar bana doğmuyor

Geceye borçlandım, canımdan aldım
Gülüşlerimi karanlığa sattım
Sen gittin ya, her şey yarım
Ben bu acıyla hayata tutundum



Aynalara bakmak ağır geliyor
Gördüğüm yüz bana yabancı
Bir zamanlar “biz” dediğin yerde
Şimdi sessizlik var, kanlı

Herkes mutlu rolünde sokaklarda
Ben gerçeğin altında ezildim
Sen bana umut bırakıp gittin
Ben o umutta sessizce yıkıldım



Geceye borçlandım, ödeyemiyorum
Her karanlıkta adın büyüyor
Ben seni kendimden çok sevdim
Bu yüzden sabahlar bana doğmuyor

Geceye borçlandım, canımdan aldım
Gülüşlerimi karanlığa sattım
Sen gittin ya, her şey yarım
Ben bu acıyla hayata tutundum



Biliyor musun…
İnsan en çok gecede yenilir
Herkes uyurken
Acı uyanık kalır…



Bir sigara daha yandı elimde
Dumanı adını çizdi havaya
Ben seni kalbime gömmüşüm
Meğer kendimi bırakmışım karanlığa

Radyoda çalıyor eski bir şarkı
İçimden bir parça daha kopuyor
Gece bana seni hatırlatıyor
Ben her hatırayla biraz daha yok oluyorum



Geceye borçlandım, affım yok benim
Bu karanlıkta yolum yok benim
Ben seni kendimden çok sevdim
Bu suçun bedeli çok ağır benim

Geceye borçlandım, kanım pahasına
Yazdım adını her duama
Bir gün kulağına gelirse bil
Ben hâlâ seni seviyorum, anlasana



Bu şarkı biter…
Ama gece bitmez
Çünkü bazı yürekler
Sabaha çıkamaz…

**KIRILDIM SANA – (Radyokanka Özel)**

Bu şarkı Radyokanka’da bulunan
Kırık kalpler için…
Yanan yüreklere gelsin…


Bir fotoğraf kaldı senden geriye
Bir de geceler boyu dinlediğim şarkılar
Adını anınca titriyor kalbim
Sensizliğe alışamadım hâlâ

Sokaklar bile seni soruyor bana
Her köşe başı hatıranla dolu
Ben seni sevmeyi suç saymadım
Ama bu sevda bana ağır oldu


Kırıldım sana, toparlanamıyorum
Gittiğin günden beri uyuyamıyorum
Adını kalbimden söküp atamıyorum
Ne yapsam da seni unutamıyorum

Kırıldım sana, bak hâlâ bekliyorum
Bir umut, bir ses, bir iz arıyorum
Gözlerim yollarda, seni soruyorum
Ben seni kendimden çok seviyorum

Kırıldım sana, paramparça oldum
Sensiz geçen her güne beddua doldum
Ben seni sevdim, ben sana yandım
Ama sen gittin, ben burada kaldım

Kırıldım sana, duymadın beni
Yüreğim bağırdı, susturdun beni
Bu şarkı çalıyor Radyokanka’da
Herkes mutlu, bir ben mi deli?


Herkes mutlu rolünde sokaklarda
Benim içim mezarlık gibi
Gülüşlerim yalan, gecelerim gerçek
Sensizliğe mahkûmum sanki

Bir mesaj atsan yeterdi belki
Bir “nasılsın” desen kurtulurdum
Ama sen sustun, ben yandım
Bu acıyla yaşamayı öğrendim


Kırıldım sana, toparlanamıyorum
Gittiğin günden beri uyuyamıyorum
Adını kalbimden söküp atamıyorum
Ne yapsam da seni unutamıyorum

Kırıldım sana, bak hâlâ bekliyorum
Bir umut, bir ses, bir iz arıyorum
Gözlerim yollarda, seni soruyorum
Ben seni kendimden çok seviyorum

Kırıldım sana, paramparça oldum
Sensiz geçen her güne beddua doldum
Ben seni sevdim, ben sana yandım
Ama sen gittin, ben burada kaldım

Kırıldım sana, herkes duysun diye
Bu şarkıyı verdim Radyokanka’ya
Belki bir gün kulağına gelir
Ben hâlâ seni seviyorum diye…


Biliyor musun…
En çok da seni değil
Hayallerimizi özlüyorum
Biz olamadık ya
Ben orada öldüm…


Kırıldım sana, hayat durdu sanki
Gülüşüm yalan, içim hep kanlı
Bir sen vardın, o da gitti
Bu kalp artık yaralı

Kırıldım sana, geceler şahidim
Aynalarda bile yabancıyım
Radyokanka çalıyor adını
Ben hâlâ sana bağımlıyım

Kırıldım sana, affet diyemedin
Bir kere bile geri dönemedin
Ben seni kendimden çok sevdim
Ama sen beni hiç sevmedin…

**KARANLIKTA ADIN VAR**


Geceyi üstüme giydim yine,
Sokaklar benden daha yalnız…
Bir sigara, bin pişmanlık,
Adın düşüyor aklıma, izinsiz.


Duvarlara anlattım derdimi,
Onlar bile senden iyi dinledi beni.
Bir yarım fotoğraf kaldı cebimde,
Gülüşün silinmiş, ben hâlâ oradayım.

Kader dedikleri bu mu şimdi?
Hep bana ağır, sana hafif mi?
Ben susarken içimde fırtına,
Sen giderken arkana bakmadın ki…


Kalbim viran, aklım duman,
Her köşede bir yalan.
Unuttum sanıyorlar beni,
Oysa ben her gece aynı adam…


**Karanlıkta adın var,
Işıklar sönünce yanar.
Geceler bana düşman,
Yokluğun içimde kanar.**

**Karanlıkta adın var,
Her suskunlukta çınlar.
Ben senden vazgeçemedim,
Dünya benden vazgeçse de anlar…**


Bir umut koydum mezara,
Adını yazdım taşına.
Yaşıyorum diyorlar hâlâ,
Bu yaşamaksa, ölüm yakışır bana.

Dost bildiklerim sessiz şimdi,
Acı varken kimse gelmezmiş.
Bir sen vardın yanımda,
O da en erken gidenmiş…


Yaralarım alıştı kanamaya,
Gözlerim geceye mahkûm.
Ne dua kaldı ne isyan,
Sadece içimde sen, bir de bu dumanlı ruhum…


**Karanlıkta adın var,
Işıklar sönünce yanar.
Geceler bana düşman,
Yokluğun içimde kanar.**

**Karanlıkta adın var,
Her suskunlukta çınlar.
Ben senden vazgeçemedim,
Dünya benden vazgeçse de anlar…**


Beni soran olursa söyle,
Bir yarım cümlede kaldı de.
Ne giden tam gitti benden,
Ne kalan beni anladı diye ekle…


Zaman geçer diyorlar ya,
Bana uğramadı yıllardır.
Kalbim hâlâ o gecede,
Saat üç, sokaklar ayazdır.

Gülüşünü unutmam zor,
Acıyı sevmeyi öğrendim.
Sen bana ne bıraktın bilmiyorum,
Ama ben kendimden vazgeçtim…


**Karanlıkta adın var,
Her nefeste biraz daha ağır.
Benim kaderim buysa eğer,
Sen benim en güzel zararım…**

**Karanlıkta adın var,
Silinmez, üstü örtülmez.
Ben bu aşktan çıkamam,
Bu kalp senden vazgeçilmez…**